ایران آنلاین /این تعداد تقریبا سه برابر تعداد داوطلبان دوره آموزشی فضانوردی در سال ٢٠١٢ بود و از رکورد قبلی هشت هزار داوطلب فضاوردی در سال ١٩٧٨ بسیار بیشتر است و به این ترتیب رکورد تازه‌ای حاصل شده است. در مراسمی که روز هفتم ژوئن (۱۷ خرداد) در مرکز پروازهای فضایی جانسون در هوستون برگزار شد، این افراد معرفی شدند. سایت ناسا در گزارشی، به تشریح فرایندهای انتخاب و معرفی این داوطلبان فضانوردی پرداخته و در ادامه نوع آموزش‌هایی را که قرار است در مراکز ناسا طی کنند و فعالیت‌های آینده آنان را به‌اجمال و در قالب ١٠ پرسش بررسی کرده است. در ادامه به بررسی این ١٠ پرسش‌ در زمینه فعالیت‌های این فضانوردان آینده می‌پردازیم.


١- داوطلبان باید چه شرایطی داشته باشند؟

متقاضیان و داوطلبان فضانوردی، باید پیش از پرکردن فرم‌های مربوطه، حائز این شرایط حداقلی باشند:

– دارابودن مدرک کارشناسی از یکی از مؤسسات معتبر در رشته‌های مهندسی، علوم زیستی، علوم فیزیکی، علوم کامپیوتر یا ریاضیات.

– پس از فارغ‌التحصیلی باید حداقل سه سال تجربه کاری مرتبط داشته باشند یا حداقل‌ هزار ساعت تجربه خلبانی با سمت فرماندهی در هواپیمای جت داشته باشند.

– باید از لحاظ جسمی سالم باشند و بتوانند در آزمون سلامت پزشکی موفق شوند.
٢- دوره‌های گذشته، انتخاب‌به چه صورتی بود؟

از اولین دوره که با نام «مرکوری ٧» و در سال ١٩٥٩ برگزار شد تا آخرین دوره انتخاب در سال ٢٠١٧، درمجموع تاکنون ٢٢ دوره برگزار شده است. برخی از دوره‌ها ویژگی‌های جالبی دارند:

– فضانوردان دوره چهارم را که در سال ١٩٦٥ برگزار شد، با نام «دانشمندان» می‌شناسند زیرا در این دوره بیشتر از آنکه بر مهارت‌های خلبانی تأکید کنند، روی تجربه دانشگاهی تأکید می‌کردند.

– دوره هشتم که سال ١٩٧٨ برگزار شد، یک گام بزرگ رو به جلو برای تنوع بود. در این دوره بود که برای اولین‌بار یک فضانورد زن آمریکایی- آفریقایی‌تبار و همچنین یک فضانورد آسیایی-آمریکایی انتخاب شدند.

– دوره شانزدهم که سال ١٩٩٦ برگزار شد، با داشتن ٤٤ عضو، بزرگ‌ترین گروه فضانوردان تاکنون بوده است. از این تعداد، ٣٥ نفر آمریکایی و ٩ نفر از ملیت‌های دیگر بودند. این فضانوردان را برای پروازهای چندباره شاتل فضایی و پیش‌بینی تأمین نیاز خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی انتخاب کردند.

– دوره ٢١ که سال ٢٠١٣ انتخاب شدند، اولین دوره‌ای بودند که  تعداد اعضای زن و مرد برابر بود. از بین هشت عضو آن دوره، چهار نفر زن و چهار نفر مرد بودند.
٣- این فضانوردان با کدام فضاپیما سفر می‌کنند؟

آنها می‌توانند با هرکدام از چهار فضاپیمای مختلف اختصاص‌یافته سفر کنند: ایستگاه فضایی بین‌المللی، فضاپیمای اوریون ناسا برای اکتشاف اعماق فضا، یا یکی از دو فضاپیمای تجاری تولید آمریکا که هم‌اکنون مراحل ساخت را می‌گذرانند: استارلاینر CST-١٠٠ شرکت بویینگ یا موشک دراگون اسپیس ایکس.
٤- آنها به کجا سفر می‌کنند؟

این فضانوردان بخشی از تعداد رو به افزایش فضانوردانی خواهند بود که هم‌اکنون در ایستگاه فضایی بین‌المللی حضور دارند. با حضور این فضانوردان در ایستگاه بین‌المللی، زمان در اختیار برای انجام آزمایش‌های علمی یا پژوهش‌های فناوری افزایش می‌یابد. با انجام این تحقیقات، دانش ما برای انجام مأموریت‌های فضایی، بسیار بیش از امروز خواهد شد، البته نتیجه همه این پژوهش‌ها نیز درنهایت به زمین برمی‌گردد و موجب رفاه ما در زندگی روی زمین خواهد شد. این فضانوردان همچنین  نامزدهایی برای انجام مأموریت‌هایی ورای ماه و به سوی اعماق فضا خواهند بود و سوار بر فضاپیمای اوریون، به مأموریت‌هایی خواهند رفت که راه را برای انجام مأموریت‌های بزرگ دیگر مانند سفر به مریخ هموار خواهد کرد.
٥- نقش و   وظیفه این فضانوردان چیست؟

این نامزدهای فضانوردی، پس از اتمام دوره دوساله آموزش عمومی، فضانوردان تمام‌عیاری می‌شوند که شایستگی انجام مأموریت‌های فضایی را خواهند داشت. این افراد درحالی‌که منتظرند نوبت پرواز فضایی آنها فرابرسد، به انجام برخی وظایف و مسئولیت‌های فنی در دفتر فضانوردی جانسون مشغول می‌شوند. مسئولیت‌های فنی‌ای که به آنها محول می‌شود، بسیار متنوع است؛ از حمایت از مأموریت‌های فعلی در نقش‌هایی مانند ارتباط با فضاپیما در بخش کنترل مأموریت گرفته تا ارائه مشاوره در طراحی و ساخت فضاپیماهای آینده.
٦- دوره آموزشی آنها به چه شکلی است؟

این افراد در دو سال اول دوره آموزشی خود، با مهارت‌های مهم لازم برای فضانوردشدن آشنا می‌شوند. برای مثال در استخر شنای مرکز جانسون که ١٨ متر عمق دارد، راهپیمایی فضایی را تمرین می‌کنند. تمرین در این استخر که آزمایشگاه شناوری نام دارد، به مجوز غواصی نیاز دارد. آنها همچنین چگونگی نزدیک‌کردن فضاپیمایی را که در آن مستقرند، به ایستگاه فضایی بین‌المللی با استفاده از بازوی رباتی آن شبیه‌سازی و تمرین می‌کنند. این بازوی رباتی که «کانادارم ٢» نام دارد، ابزار بسیار مناسبی برای فرستادن اجسام به ایستگاه فضایی و بیرون‌کشیدن از آن است. اما از همه اینها گذشته، این داوطلبان زبان روسی را هم می‌آموزند. اگر در بین این افراد، کسی باشد که پیش از این تجربه خلبانی نداشته باشد، خلبانی هواپیمای T-٣٨ ناسا را هم یاد می‌گیرد. به جز این موارد، آنها مهارت‌های لازم برای حضور در مأموریت، مانند رهبری و همکاری با اعضای گروه را یاد می‌گیرند. آنها برای یادگیری این موارد، در فعالیت‌هایی مانند آموزش بقا و سفرهای زمین‌شناسی شرکت می‌کنند.
٧- آنها با چه افرادی همکاری و همیاری می‌کنند؟

این داوطلبان فضانوردی، عضو گروه‌هایی می‌شوند که بر مأموریت‌های مختلفی که در سراسر کشور انجام می‌شود، نظارت می‌کنند. علاوه بر این با شرکت‌های خصوصی سازنده تجهیزات فضانوردی نیز همکاری می‌کنند. گذشته از این با همکاران ناسا در سراسر جهان نیز همکاری می‌کنند مانند اسا (سازمان فضایی اروپا)، سازمان فضایی کانادا، سازمان اکتشاف‌های هوافضای ژاپن و روس‌کاسموس که سازمان فضایی روسیه است.
٨- فرایندهای انتخاب به چه صورتی است؟

کارشناسان منابع انسانی، همه ١٨هزارو ٣٥٣ درخواست ارائه‌شده را بررسی کردند تا مشخص شود این داوطلبان شرایط اصلی برای پذیرش را دارند یا خیر. پرونده کسانی که حائز شرایط تشخیص داده شوند، دوباره بررسی می‌شود، این بار به وسیله  مجمعی که حدودا ٥٠ نفر عضو دارد و بیشترشان هم فضانوردان حال حاضر ناسا هستند. این مجمع که «مجمع ارزیابی فضانوردان» نام دارد، فهرست داوطلبان را کوتاه‌تر می‌کند و تعدادشان را به حداکثر چند صد نفر می‌رساند. در این فهرست کوچک‌تر، افرادی با توانایی‌های شاخص‌تر حضور دارند. در این مرحله، معرفی‌نامه‌ها با دقت بیشتری بررسی می‌شود. در این مرحله، گروه کوچک‌تری از داوران، به نام «هیئت انتخاب فضانوردان»، پرونده گروهی شامل حداکثر ١٢٠ نفر از متقاضیان را برای مرحله سخت‌تر مصاحبه‌های دشوار و برخی آزمون‌های اولیه پزشکی بررسی می‌کند. در مرحله بعد، از آن گروه ١٢٠نفره، حداکثر ٥٠  نفر انتخاب می‌شوند. این گروه را برای دور بعدی مصاحبه‌ها و آزمون‌های پزشکی دقیق‌تر دعوت می‌کنند. داوطلبان نهایی از بین این افراد انتخاب می‌شوند.
٩- آنها چگونه باخبر می‌شوند؟

از دفتر رئیس اداره عملیات پرواز در مرکز فضایی جانسون ناسا و رئیس دفتر فضانوردی با متقاضیانی که به‌عنوان داوطلبان فضانوردی انتخاب شدند، تماس می‌گیرند و خبر موفقیت آنها را تلفنی به این داوطلبان اعلام می‌کنند. البته از آنها می‌خواهند  فعلا این خبرهای خوشحال‌کننده را فقط با اعضای درجه‌یک خانواده در میان بگذارند تا زمانی که ناسا انتخاب‌شدن‌شان را رسما اعلام کند.
١٠- فرایندهای اعلام اسامی و معرفی به چه صورتی انجام ‌شد؟

فهرست کاندیداهای فضانوردی در ماه آگوست ٢٠١٧ برای انجام وظیفه به مرکز فضایی جانسون گزارش شد. لباس‌های تازه ویژه پرواز به آنها ارائه ‌شد و برای انجام خدمات دولتی سوگند یاد ‌کردند. آنها در فاصله زمانی بین اعلام انتخاب‌شدن و معرفی خود برای انجام وظیفه، فرصت دارند  کارهای لازم را برای ترک شغل و موقعیت فعلی خود انجام داده و همراه با خانواده خود به هوستون تگزاس نقل مکان کنند.

 

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما